U suautorstvu sa svojim dragim prijateljem i kolegom Vladanom Vuklišem napisao sam članak o kontroverzama vezanim za pogibiju Blagoja Parovića u Španskom građanskom ratu. U članku smo secirali kako je došlo do pojave mita da je Blagoje Parović ubijen od strane svojih partijskih drugova, ko je taj mit promovisao i u koje svrhe, te kakav je zaista bio Parovićev odnos sa vrhuškom KPJ u trenutku njegove pogibije.
Sažetak: Stapanje istoriografije sa pseudonaučnom publicistikom stvorilo je niz problema u poimanju istorijskih događaja. Kao posebno ilustrativan izdvaja se slučaj smrti Blagoja Parovića, koji se u ovom radu detaljno analizira. Kroz uporedne, politički povezane biografije Parovića, Milana Gorkića i Josipa Broza Tita, autori detaljno obrazlažu djelovanje Parovića u Španiji i okolnosti njegove smrti. Zatim se okreću periodu od sredine 1937. godine, kada nastupaju udružene posljedice novog talasa „Velike čistke“ u Sovjetskom Savezu, propasti akcije „La Corse“, držanja Adolfa Muka pred policijom, te nestanka i sudskog ubistva Milana Gorkića, a koje dovode do zaoštravanja međuljudskih odnosa kako u Parizu tako i među jugoslovenskim dobrovoljcima u Španiji. Da bi se ovi tokovi propisno objasnili, u analizu su uvedene i tvrdnje koje se mogu naći u publicistici i istoriografiji. Sa takvim postavljanjem konteksta ulazi se u trag genezi mita o Parovićevom ubistvu, uz praćenje njegovih permutacija kroz potonju pubicistiku, s posebnim osvrtom na rad Vladimira Dedijera, a zatim i Pera Simića, koji je preuzeo i dalje razvio date mitologeme. Autori se kritički osvrću i na rad istoričara koji su preuzimali pseudonaučne tvrdnje Dedijera i Simića i time im davali istoriografski kredibilitet.
Članak je objavljen u zborniku Jugoslovenski dobrovoljci u odbrani Španske republike: tematski zbornik radova, a dostupan je ovde.
